Zoeken in deze blog

zaterdag 3 februari 2024

Kom...Kom met mij mee

 Een gedicht over liefde


Kom

Kom met mij mee

Ik zal je neervlijen op het natte zand,

ons laten overspoelen door de golven van de zee.

Zoals het zout versmelt in het water van de oceaan

zal ik met jou versmelten in eenheid op het strand.

 

Kom met mij mee

Geef mij je hand, ik zal je leiden

in de stroming van de rivier die aan ons trekt,

zoals de liefde ons meetrekt naar hogere sferen.

Met onze handen ineen zal geen stroom ons scheiden.

 

Kom met mij mee

naar de bergen. Ik wil je uitdagen om naar de top te gaan.

Langs kronkelende paden, verrassend na elke bocht.

Terwijl wij ons levenspad bewandelen

zal ik de bloemen plukken die langs onze weg zullen staan.

 

Kom met mij mee

Kom naar de velden met madeliefjes,

Ineengestrengeld de liefde laten samenvloeien.

Onze harten zullen de lippen bereiken

en kussen tussen al die liefjes.

 

 

 

 

 

 

woensdag 31 januari 2024

Wat zal er gebeuren...over dromen en aarzelen

 


Wat zal er beuren…

wanneer je aarzelt? Wanneer je te lang wacht tot misschien wel die belangrijke beslissing? Wat zal er gebeuren wanneer ik twijfel over die aankoop. Aarzelen en twijfelen.Twee verschillende woorden die qua betekenis aan elkaar verwant zijn. Toch hebben ze een andere invalshoek. Ik aarzel, omdat ik  eigenlijk diep van binnen het toch niet wil. Het liefst zou ik het idee ver weg stoppen, er niet meer aan willen denken. Ik twijfel omdat er toch ook weer wel gunstige voorwaarden aan zitten. Ik twijfel of ik wel de goede beslissing zal nemen. Waar gaat het over? Mijn auto moest voor een APK keuring naar de garage. Toen ik laat in de middag terug kwam om de auto weer op te halen, was hij nog niet klaar. Ik liep de showroom in en zag een jonger model met een gering aantal kilometers. De prijs voor mijn auto viel reuze mee en de aanschaf van de andere auto was financieel goed te doen. Ik heb mijn twijfel laten varen en besloten niet van de huidige auto afstand te gaan doen. De aarzeling in de koelkast gedaan en de twijfel goed geïnterpreteerd. Het was het overdenken waard. Niet meer dan dat.

Ik denk dat ik wakker ben en toch droom ik. Een vreemde gewaarwording afgelopen nacht. De omgeving wit door sneeuw zag ik door de wit omrande ruiten. Iemand lag er naast mij, een man, onherkenbaar. Ik probeerde mij te focussen, het lukte mij niet. Een vreemde? Een bekende? Misschien wel jij?! Samen hadden wij besloten een cadeau te maken. Een slee. Geen idee voor wie, maar we waren verheugd om het samen te realiseren. Geen aarzeling, geen twijfel tussen ons. We kropen dicht tegen elkaar, als lepeltjes voelden we elkaars warmte. Was dit werkelijkheid, of droomde ik nog steeds.

In mijn wakende droom was er geen twijfel of aarzeling om een slee samen te gaan maken. Het voelde goed. Samen zijn, die verbondenheid beleven welke geen aarzeling behoeft.

We suizen samen naar beneden vanaf een gigantisch hoge bergtop. Geen angst, of twijfels hielden mij tegen. Ik voelde mij veilig in jouw armen zittend en suizend op die slee. We gleden en gleden, steeds maar door. Zonder einde, zonder begin. Een moment in het luchtledige. Dan stonden we ineens stil. Ik draaide mij half om. Zijn mond naderde mijn gezicht en toen was er de zekerheid van kussen en omhelzen. En toen ik wakend wakker werd, was het er nog steeds. Even dacht ik dat het werkelijkheid was.

“De waarheid heeft geen vorm, het is als water dat de vorm aanneemt van datgeen waarin men zich bevindt”.

Een uitspraak van Rumi, een Perzische 13e -eeuwse dichter.

 

 

  

 

 

 

 

 

 

zaterdag 6 januari 2024

Overleven

 

Overleven



Ik zag gisteren de narcissen al bloeien,

de zonnige kopjes geheven in een groot veld.

De warme temperatuur heeft ze al vroeg doen bloeien,

echter, het is januari en er is winterweer voorspeld.

Zijn ze niet te vroeg ontwaakt,

nu ze in volle glorie zijn herrezen,

en zij de overwinning van de ontplooiing uit de grond hebben behaald?

Moet ik nu voor hun vroege sterven vrezen?

Net nu ik aan vreugdevol nieuw leven dacht,

waardoor ik in een sprankje hoop, naar vrede smacht,

zie ik in getoonde beelden, lijken van soldaten op modderige velden.

Het is niet de kou, of de vorst die hen velden,

maar zij sneuvelden in een oorlog door de prijs van de macht.

zondag 31 december 2023

The show must go on

 

Afsluiten en opnieuw beginnen



Vandaag, oudejaarsdag, sluiten we weer een periode af en morgen staan we weer aan het begin van een nieuw jaar. Ondertussen dat ik dit schrijf luister ik naar de Top 2000. Diverse overzichten van het afgelopen jaar worden deze laatste dagen op Radio en TV uitgezonden. Herinneringen over het afgelopen jaar. Maar de muziek van de Top 2000 brengt mij weer vele jaren terug in de tijd. Muziek begeleidt ons in de reis door heel ons leven, uit het verleden, en muziek maakt weer nieuwe herinneringen voor de reis in de toekomst. Muziek brengt ons terug in mooie, gezellige, lieve en droevige momenten. Op dit moment om 10.08 luister ik naar ‘The show must go on’ Queen. (133) Freddy Mercury, een man in het harnas van zijn ziekte, die het presteert om aan het eind van zijn leven zo’n prachtig lied te vertolken.

The show must go on

Inside my haert is breaking

My make up may be faking

But my smile still stays on

My soul is painted like the wings of butterflies

Fairy tales of yesterday grow but never die

I can fly my friends  

Daaraan mooi aansluitend op 131 Claudia de Brey met het nummer ‘Mag ik dan bij jou’.

Natuurlijk denk ik dan aan de periode van ziekte en het overlijden van mijn man wat diepe indruk op mij heeft gemaakt.

Ondertussen ben ik de afgelopen dagen door de diverse nummers van de Top 2000 in diverse steden, landen en momenten belandt. Ik was weer in het jaar 2010 in ons huis in de Provence. Oudejaarsavond, we luisterden naar de top 2000. We dansten op het nummer ‘Avond’ van Boudewijn de Groot.

Wanneer ik het nummer ‘Ground Control door Major Tom hoor denk ik terug aan mijn vakantie in Spanje op 16 july 1969. Midden in de nacht stonden mijn vriendin, ik en een groot aantal mensen op het strand in Calella en keken naar de maan. We wilden dit speciale moment beleven. André Kuipers opende de Top 2000 met dit nummer op 25 december 2011 vanuit de ruimte.

 Maar het jaar 1969 is wel het jaar waarin de muzikale herinneringen een grote rol hebben gespeeld. Ik werd dat jaar 21 en werd verliefd.  

 1969

Toen ik had gehoord dat er muziek was

dat er een Nederlandse band speelde in een disco bar

en ik de gloed in jouw ogen las

antwoordde ik spontaan: Ik ga met je mee!

ik kon ik mijn verlangen niet bedwingen

jou beter te leren kennen.

We stapten binnen in ‘Extase’,

de neonlichten dansten over de lichamen en hoofden.

We moesten nog aan elkaar wennen,

maar de aantrekkingskracht was daar,

alsof we elkaar liefde beloofden.

Je vond in de drukte een vrije stoel

Je nam mij mee naar de dansvloer

‘Suzanne’:  ‘een bankje aan het water’

en voor het eerst is het dat ik je warmte voel.

later, uren later

zaten wij op een muurtje aan een rivier.

De zon kwam op in hartje zomer,

onze lippen tastten en zochten

en ademden de liefde waarin we verdrinken mochten.

 

Ik wens alle lezers een spetterende jaarwisseling toe en heel veel goede wensen voor het nieuwe jaar.

Liefs,


 

 

zaterdag 23 december 2023

Kerstgedachte...De andere wereld

 

Kerstgedachte






Tijdens de taalles besprak ik met enkele cursisten uit Syrië en Turkije de viering van Kerst in Nederland. Uiteraard was ik nieuwsgierig hoe men dat in hun eigen land vierde. Een vrouw uit Syrië vertelde dat in het dorp waarin zij woonde Kerst met haar gezin werd gevierd. Alle geloven bijeen, zowel Moslims als Christeren, zij kwamen allen bijeen op het dorpsplein. Een groot vuur werd ontstoken en iedereen bracht iets te eten mee. Ze was verdrietig omdat nu haar kinderen en kleinkinderen verspreid door Europa leefden. Een dochter in Duitsland, een dochter in België en een zoon in Frankrijk. Tijdens haar verhaal stroomden de tranen haar over de wangen. Ze had heimwee naar de periode, dat ze nog allemaal samen waren. De cursist uit Turkije vertelde, dat hij geen kerst vierde in zijn land. Wel werd in Januari de overgang naar het Nieuwe jaar gevierd. Allen leefden we mee met de vader uit Syrië waarvan de vrouw van zijn zoon twee weken geleden in haar thuisland door een ongeluk om het leven was gekomen. Binnen twee maanden zou ze afgereisd zijn naar Nederland Het zijn wel trieste verhalen die nog eens extra in deze periode diepe indruk op mij maken. Maar ondanks alles heb ik respect hoe men hier in dit nieuwe land een plek probeert te vinden. Bovendien, dat ze heel veel moeite doen om de taal te leren spreken en te begrijpen. Het belangrijkste wat ik vaak hoor is dat ze zich nu veilig voelen. Ik wens dat er voor iedere vluchteling die hulp nodig heeft een plek is om zich veilig te voelen.    

 

De andere wereld…

De bergen waren haar vaderland.

Nooit had ze kunnen dromen,

om zo ver van huis te zijn aanbeland.

De oorlog inmiddels ver weg.

Gelopen en gelopen…

In te kleine schoenen met gekromde tenen.

De avond voor Kerst rustend achter een bladerloze heg,

wanhopig en met heel veel vragen.

De zon nog niet wakker die kan verwarmen,

terwijl tranen stromen om  hulp die maar niet op komt dagen.

Lichtjes in bladerloze takken van moederloze bomen

die zich als tentakels uitstrekken,

daarmee de hoop lijken te hebben ontnomen

om het allerlaatste, het allerkleinste plaatsje te betrekken mogen.

Toen werd het licht en kwam de zon.

Takken werden armen in moedervolle bomen

ze spreiden zich om haar te verwelkomen

en leiden haar naar een plek waar ze verblijven kon,

in een land waarvan ze nooit had kunnen dromen.

 

Ik wens iedereen mooie, hoopvolle en vredige Kerstdagen toe.

Liefs,

woensdag 13 december 2023

Liefde is de kern van het leven

 

De trouw van de kauw



In mijn omgeving zitten veel kauwen. Je herkent ze aan hun grijze kop en heldere iris. Het is een slimme en sociaal gerichte vogel. Wanneer ze verliefd zijn zie je altijd twee partners samen vliegen en samen naar voedsel zoeken. Een kauw is monogaam en zie je zelden zonder een partner. Het is een slimme vogel en erg aanhankelijk. Vroeger werden ze wel als huisdier gehouden. Vooral als ze jong met de mens in aanraking komen, kunnen ze erg tam worden en het baasje overal blijven volgen. Mijn moeder heeft dat ervaren. Zij bekommerde zich om een zieke kauw. Toen het diertje genezen was kwam hij iedere morgen op vast tijdstip weer aanvliegen en at uit haar hand. Hij zat op haar schouder wanneer ze boodschappen ging doen, maar vloog ook gewoon weer weg, als hij het beu was. In deze tijd van het jaar verzamelen ze zich iedere avond tegen de schemering in een aantal hoge bomen vlakbij mijn huis. Er wordt dan vergaderd en de dag doorgenomen. Allerlei nieuwtjes worden uitgewisseld. Na zo’n tien minuten zie ik ze weer vertrekken, ik vermoed naar een eigen slaapplaats. Ik geniet elke keer weer van die wintermeeting. Een bende kauwen heeft zijn eigen taal. Een groot vocabulaire met verschillende geluiden.

Grote groepen Scandinavische en Oost Europese kauwen overwinteren hier in ons land vanaf oktober. Zelfs uit Rusland. Ze vertrekken ook weer zo rondom eind Februari, begin Maart. Al die ‘buitenlanders’ vinden tussen verschillende andere soorten hun plek. Grenzen oversteken zijn voor hun geen probleem. Het is de natuur en het instinct wat ze drijft om een warmer oord  op te zoeken tijdens de koudere perioden in hun eigen land. Kauwen zijn door hun sociale gedrag zeer verdraagzaam tegenover andere vogels. Een populatie kauwen is niet altijd geliefd. Ze maken veel kabaal, zouden zorgen voor de achteruitgang van andere broedvogels, echter kauwen vallen geen nesten ervan aan, zoals sperwers en eksters doen. Katten eten meer vogeltjes.  

Vijanden worden door de gehele kolonie verjaagd. We kennen dat gevoel: samen zijn we sterker. Mensen verenigen zich om samen een doel te bereiken. Samen demonstreren, wereldwijd een oplossing zoeken voor de verandering van het klimaat en beëindiging van de oorlog in Oekraïne en het jarenlang bestaande conflict tussen Israël en Palestina. We kiezen democratisch voor een regering die de bevolking zal dienen te beschermen, vooruit helpen. Maar ook dan moeten al die gekozen politici weer eindeloos vergaderen om tot een overeenkomst te komen. Helaas komt men landelijk, zowel als wereldwijd nog steeds niet tot overeenstemming om de bevolking te beschermen. Klimaatproblemen, vluchtelingenproblemen op te lossen, maar vooral gezamenlijk niet tot de oplossing te kunnen komen om de vrede te bewerkstelligen.

Kauwen zijn slimme en sociale vogels. De mens is intelligent, slim, maar ook nog sociaal? Ik vraag mij dat wel eens af. Over wat al die kauwen tijdens hun vergadering kwebbelen, dat zal ik jammer genoeg nooit weten. Maar dat communicatie belangrijk is staat buiten kijf.

Communicatie is belangrijk voor de besluitvorming. Ook al gaat het over de inhoud, de te bepalen procedure, het gaat ook over gevoelens. En dat laatste heeft vaak invloed om tot een oplossing te komen. Teleurstelling, angst, ontevredenheid, frustratie, zelfs boosheid, of een hekel hebben aan enkele personen kunnen oplossingen op de lange baan schuiven, of tot een negatief resultaat leiden.

Wij zoeken allemaal naar de liefde, of gewoon liefde voor de medemens, vooral in de onrustige tijd in de gehele wereld. Juist toen ik dit schreef dacht ik aan Albert Einstein. Ik googelde en vond een artikel van Marco Bouwmeester: Een brief van Einstein aan zijn dochter:

Liefde is de kern van het leven.

Enkele citaten heb ik eruit gepikt, omdat ze zoveel betrekking hebben op de huidige toestand waarin wij nu leven.

Misschien zijn we niet in staat een letterlijke liefdesbom te maken, een apparaat krachtig genoeg om alle haat, egoïsme en hebzucht te vernietigen.

Als we willen dat onze soort overleeft, als we de betekenis van het leven willen vinden, als we de wereld en elk levend wezen op de aarde willen redden is liefde het enige juiste antwoord.

Om liefde zichtbaar te maken maakte ik een simpele vervanging van mijn bekende formule. Al we in plaats van E = MC2 accepteren dat de energie om de wereld te helen verkregen kan worden door liefde, vermenigvuldigt met de lichtsnelheid in kwadraat. Dan komen we tot de conclusie dat de liefde de sterkste kracht is die bestaat, omdat liefde geen grenzen kent.

 Maar iedereen draagt een kleine maar krachtige  liefdesgenerator bij zich waarvan de energie hunkert naar vrijlating.

Wanneer we leren deze energie te geven en te ontvangen Lieve Lieserl, weten we pas echt dat liefde alles overwint. Dat de liefde in staat is om van alles te overstijgen. Want liefde is de kern van het leven.

Je vader

Albert Einstein

Misschien kunnen we nog leren van het communiceren tussen de kauwen, of andere diersoorten. Ik zal het nooit weten, want ik versta hun taal niet, maar ik hoop dat de mens zijn intelligentie gebruikt om tot een goede oplossing te komen voor al deze problemen in ons land, in de gehele wereld. Zeker nu we weer de Kerstdagen naderen. Ik wens voor iedereen vredige Kerstdagen, en ik wens dat alle mensen op deze aarde zich eens vrij en gelukkig kunnen voelen.

 

dinsdag 5 december 2023

Vriendschap

 







      Toi et moi

    Ik heb een brief geschreven aan een vriend,
    gewoon met pen op papier.
    Mijn gedachten verhuisd
    naar de inhoud van een enveloppe
    op de eettafel hier.
    Ik ben vanavond in de tuin gegaan.
    De daken en het gras wit.
    Door een lamp verlicht
    dwarrelen vlokken sneeuw
    zachtjes op mijn gezicht.
    De geur van de avond en de sneeuw,
    vredig en stil, doet mij verlangen,
    steeds opnieuw en opnieuw,
    naar het onmogelijke dat ik bereiken wil.
    Toen ik de warme kamer weer binnen kwam
    lag daar nog steeds de brief
    mijn handen strelen de woorden,
    ik leg hem bij de overige aan mijn speciale lief.
    Mijn vriend blijft immer een vriend,
    anders dan anders,
    maar gewoon een fijne vriend.