Zoeken in deze blog

zondag 30 december 2018


Nieuwjaarswensen








Nog even en we luiden het Oude Jaar uit en begroeten, vaak met spetterend vuurwerk het Nieuwe Jaar. Hoe vuurwerk precies ontdekt is, is niet bekend. Waarschijnlijk is het vuurwerk ontstaan in China, waar ze buskruit, de basis van vuurwerk gebruikten, waarschijnlijk als wapen, maar ook om religieuze feesten en rituelen luister bij te zetten. En natuurlijk de Nieuwjaarsviering niet te vergeten, om de boze geesten te verjagen. Ik moet nu gelijk denken aan het gezegde: “Hij heeft het buskruit ook niet uitgevonden”.

Ten grondslag lag een onderzoek (158 jaar v. C) van Alchemisten in China naar ingrediënten voor een levenselixer. Ze verhitten zwavelzuur en salpeter waardoor ze per abuis een explosief mengsel creëerden. Een hele tijd later werd er houtskool aan toegevoegd. Eenmaal de goede samenstelling ontdekt, is het buskruit ontstaan in zijn huidige samenstelling  en werd  In de 8e eeuw het buskruit “uitgevonden”. Buskruit werd ook  gebruikt voor het genezen van huidziektes, doden van insecten, voor…vuurwerk en het vullen van kanonnen.

We kennen allemaal de plaatselijke gebruiken van het carbid-schieten in het Noorden, Oosten en Zuiden van het land. In mijn jeugd ging ik naar de smid en kocht daar het carbid. Een stukje in een conservenblik, een beetje spuug, deksel dicht, voet erop, lucifer bij het gaatje……Bammm, deksel halen. Nu gebruiken ze heel wat grotere exemplaren, zoals melkbussen, soms zelfs giertanks. Dat dit niet geheel ongevaarlijk is, zeker bij ondeskundig handelen, is niet verwonderlijk.

Zo rond 12 uur, tijdens de overgang van het oude jaar naar het nieuwe jaar, tellen we af en vanaf twaalf uur wensen we al onze dierbaren, geliefden, vrienden, mensen op straat, het maakt niet uit, aan iedereen die we maar tegenkomen, alle goeds toe voor het aanstaande jaar. We pakken de telefoon, sturen apps, bellen naar familie ver weg. Ik vind het nog steeds bijzonder, naast oorlogen, onrust, terroristische aanslagen, ruzies, er op dit moment zoveel goeds in een mens zit.   

Dit jaar is het 5 jaar geleden dat mijn man en ik met onze kinderen en kleinkinderen Oud naar Nieuw vierden. Allemaal bij elkaar in de wetenschap, dat dit de laatste keer zou zijn, dat we gezamenlijk een jaarwisseling zouden meemaken. Mijn man overleed 14 dagen later in het Nieuwe Jaar. Zeker nu op dit moment, beleef ik het als de dag van gisteren. Een fijne, maar emotionele en lange avond. Echter, ondanks dat het een bijzondere avond was, heb ik het vooral ervaren als een ongelooflijk nare avond. Maar de wensen voor het nieuwe jaar aan elkaar en aan mijn man waren bijzonder mooi, hartelijk en lief. En we hebben de champagnekurk laten knallen, met elkaar getoost op het leven….van ons, maar ook op het leven na de dood.   

Je kunt zonder de gebruikelijke wensen als: Gelukkig Nieuwjaar, genoeg andere termen gebruiken. Zoals: Vrolijke Feestdagen, want dat wil iedereen toch? Of wens iemand veel warmte,  genoeg kracht  en/of een intens samenzijn toe.      

Mooie jaarwisseling…..

Lieve groet,

    

zondag 23 december 2018

Vrede op aarde


Vrede op aarde






Ik fluister zachtjes: Kerstmis is vrede

Geef het door aan allen die het horen moeten

Aan al die dictators, die het volk hun wil opleggen

Fluister in hun oor: Kerstmis is vrede


Vertel het aan de Palestijnen en de Israëliërs,

dat ze hun grenzen moeten verleggen,

ophouden met geweld en terreur

Fluister in hun oor: Kerstmis is vrede


Zeg het tegen Assad, zodat na een vreedzame dialoog

de Christenen, de Druzen, de Koerden, weer op

de wijze van weleer naast elkaar kunnen leven

Fluister hem in zijn oor: Kerstmis is vrede

Zorg goed voor de bevolking, zodat degene

welke gevlucht zijn, weer kunnen terugkeren naar hun land


Kerstmis is Vrede. Geef het door aan al die terroristen,

dat ze hun politieke motieven kunnen bereiken,

anders dan door het gebruik van aanslagen

Fluister in hun oor: Kerstmis is vrede

Stop met angstzaaiingen, oorlogsmisdrijven in vredestijd

en fluister zachtjes: koester deze vrede,

jullie hebben het in de hand: gebruik het verstand


De wind fluistert zachtjes: Kerstmis is vrede

nadert de oortjes van een jongetje in het vluchtelingenkamp

zal het licht van Kerst hem bereiken? De ster hem de weg

kunnen wijzen, ooit… naar een veilig land?


Ook al fluister ik niet meer: Kerstmis is vrede

Roep ik heel hard vanuit mijn hart vol van liefde

naar ieder die het horen kan: Kerstmis is vrede

echter Kerstmis belooft iedere keer weer,

 dat het morgen beter wordt

Helaas is Kerstmis maar eens per jaar


Vrede op aarde aan alle mensen van goede wil

Liefs


















zaterdag 22 december 2018

Eenzaamheid......enkel met Kerst?


Eenzaamheid……enkel met Kerst?







Deze laatste dagen voor de Kerst wordt er op TV, radio en media veel gesproken over het onderwerp eenzaamheid. Eenzaamheid doet zich natuurlijk niet enkel tijdens de Kerstdagen voor. Echter het is actueel omdat Kerst vieren nu eenmaal voorgesteld wordt als een familiegebeurtenis. We kennen allemaal de overvloedige reclame van grote families aan een welgevulde tafel. Grootouders, kinderen en kleinkinderen. Vredige taferelen met sfeervolle aankleding en verlichting. Vaak wordt eenzaamheid afgestempeld als zou het vooral en enkel ouderen betreffen. Maar ook onder jongeren heerst eenzaamheid.

We krijgen dan beelden voorgeschoteld van alleenstaande ouderen welke zonder familie en vrienden alleen deze dagen doorbrengen. Doch er zijn ook ouderen welke zich niet eenzaam voelen. Eenzaamheid zit hem niet in door het alleen zijn, het wel hebben van fijne familieleden, veel contacten. Eenzaam voelen zit in jezelf. En dan kunnen we nu allemaal wel zo hard roepen, dat we daar iets aan moeten doen, eens een bezoekje brengen, een bloemetje meebrengen, uitnodigen voor een gezellige middag… Wanneer wij niet kunnen doordringen tot die kern van die gevoelens bij iemand, zullen wij allen, met alle aandacht die wij ook willen geven, die eenzaamheid niet kunnen oplossen. Het is vaak het missen van de intieme liefde, de aandacht missen van de persoon die het dichtst bij stond en waarvan werd gehouden. Ik wil hierbij absoluut niet zeggen, dat we er niets aan moeten doen, maar probeer wat dieper in een gesprek door te dringen betreffende hetgeen men bezighoudt. Echte interesse tonen, luisteren, maar ook horen wat er gezegd wordt in het verhaal dat in het hart verborgen ligt. 
Gelukkig verkeer ik in de gezegende (om dat woord in deze periode maar eens te gebruiken) omstandigheden, dat ik dierbaren, voldoende contacten, vrienden om mij heen heb, om niet eenzaam te zijn. Vooral denk ik dan aan al die lieve buren. Gisteravond weer genoten van ons samenzijn tijdens de "Kerstborrel". Het ervaren dat we in ons eigen huis niet op een eiland leven, maar verbonden zijn door de onderlinge contacten. 

Wat ik mis onder de beelden welke eenzaamheid zouden moeten inhouden, is de eenzaamheid onder jongeren. Bij naslag over dit onderwerp kwam ik een opiniepeiling tegen van 1 vandaag. Uit die peiling blijkt dat jongeren (16-34 jaar) zich vaker eenzaam voelen dan 55 plussers. Als reden wordt vaak genoemd: psychische problemen, geen goed zelfbeeld hebben, drukke studie, veranderen van baan, veranderen van studie, ver weg verblijven van familie en vrienden, geen liefdespartner hebben, sociaal onhandig zijn in het onderhouden van contacten.

Uit een ander onderzoek blijkt dat als gevolg van eenzaamheid, zij psychische problemen ontwikkelen, zoals depressies, een laag zelfbeeld en slaapproblemen. Ook raken ze sneller verslaafd aan alcohol en geestverruimende middelen. Dat dit laatste ook maatschappelijke gevolgen heeft, is niet verwonderlijk. Inmiddels in het rijke bezit van prachtige kleinkinderen die nu leven in een maatschappij, waarbij door jeugdigen erin gehandeld wordt en al die middelen zo makkelijk te verkrijgen zijn, maak ik me soms zorgen. Niet enkel om mijn kleinkinderen, maar om al die jongeren welke, door wat voor redenen dan ook, in een positie verkeren waardoor ze gevoeliger zijn om hieraan geen weerstand te kunnen bieden.



“Eenzaamheid is een gevangeniscel die alleen kan worden geopend vanuit de binnenkant.”

Alfredo Lamont



Vanaf deze plaats wens ik alle lezers, een liefdevol, zorgeloos, maar vooral vredig Kerstfeest toe.



Liefs

woensdag 12 december 2018




Fijne Feestdagen!

Gelukkig Nieuwjaar!





Kerstmis is licht, Kerstmis is Liefde

Een moment van verbinding

Met vrienden en familie samenzijn

Een moment van bezinning

Er deze dagen bij stilstaan we niet aan tijd gebonden zijn

wij voor even ons jachtige leven vergeten



Aandacht schenken aan elkaar, maar vooral

dankbaar zijn dat we met mekaar

dit Feest samen mogen vieren, herinneringen ophalen

van degenen die ons hebben moeten verlaten

ons geluk delen in het geven om en houden van elkaar



Kerstmis is liefde in een wereld van vrede

Kerstmis belooft iedere keer weer dat het morgen beter wordt

Helaas, Kerst is maar eens per jaar. 







Ik wens al mijn vrienden en dierbaren met alle liefde in mijn hart

een vredig, liefdevol en gelukkig Kerstfeest toe

Riekie  


zaterdag 8 december 2018

Kerstgedachten



Kerstgedachten


Ik dacht altijd dat de Kerst, ieder jaar weer,

onophoudelijk samen vieren was,

totdat we beiden oud en versleten waren

en we aan het eind van ons leven kwamen



Ik dacht altijd te weten, immer op Kerstmorgen

met een ontbijtje op bed door jou te blijven verwend

wij samen knus in bed alvast de dag doornamen

en ik de rommel in de keuken voor later zou bewaren



Ik dacht altijd te weten, die stoel aan tafel

blijft altijd door jou bezet, jij zet de emmer water klaar

tijdens ons gourmet, steekt alvast de kaarsjes aan

jij proost met mij met goede wensen op het volgende jaar



Ik denk nu zeker te weten, dat jij er altijd bent:

“Je zit op je stoel en kijkt toe hoe ik de boom versier,

opeens verdwijn je naar zolder, komt met een doos opdagen

vol met rode ballen, jouw kleur, ieder jaar weer”.

Niets kan me ook nu niet weerhouden, deze doos te gaan halen.



Jij bent er altijd, waar ik ook ga, of ben

Het leven zonder jou houdt niet op

sinds de vele jaren ik jou al ken

ik bewandel hoge bergen, eenmaal op de top

beleef ik van wat jij ooit hebt ervaren

ga soms door diepe dalen, doch in mijn gedachten

fluister jij hoe ik deze periode het beste kan varen



Jij zult er altijd zijn, ook in deze donkere dagen

al voelt jouw lijfelijke afwezigheid als een diep gemis

als een fantoompijn, omdat een deel van mij afgesneden is

een mantra aan gedachten waarin nog vele lege dagen zullen volgen

waarop alles zijn gang zal blijven gaan

voel ik mij toch niet alleen tijdens de Kerst

omdat in mijn hart jij er altijd zult zijn

gedurende heel mijn verdere bestaan


Liefs van mij





dinsdag 4 december 2018

Geloven in.........


Geloven in……

Wat zijn het dezer dagen toch spannende tijden voor al die kinderen die nog onwankelbaar in de Sint geloven. Echter ook voor de ouders, welke genieten van het verhaal welke ze hun kids blijven vertellen, door vele generaties heen. Over het grote boek, waarin de namen van alle kindjes vermeld staan. Waarin alles staat geschreven wat over een ieder maar van belang is. Heerlijk om als ouders, maar ook als grootouders, diezelfde spanning, van als kind zijnde vroeger, weer te beleven en weer het verhaal mee te geven aan de kinderen. Het geloof in Sinterklaas is erfgoed. Overgedragen op het meest goedgelovige moment, de leeftijd dat kinderen zich een wereldbeeld vormen.

Het is een kinderfeest, waar wij allemaal van genieten. We werken er ook allemaal aan mee, om het geloof in het verhaal van de goeie Sint die cadeautjes uitdeelt in stand te houden. De overheid, de scholen, de media. Steden en dorpen die het aankomen per boot, of motor, of auto van de Sint en zijn Pieten organiseren. Verwelkoming door de burgemeester en zijn notabelen. Met omlijsting van muziek. Gezien in Deventer. Door prachtig geklede Herauten, welke met het blazen op de trompetten het plaatje compleet maakten. Door de jaren heen is de figuur van de Sint en later zijn helper(s) geëvolueerd. Na alle commotie van de protestante bezwaren tegen de katholieke heiligenviering tijdens de Reformatie werd het Nicolaasfeest in de 20 eeuw een Volksfeest. Het gaat me te ver hier om over die geschiedenis verder te schrijven. Het is allemaal te vinden op Wikipedia. Ook de komende jaren zal het er het één en ander veranderen. De discussie betreffende de Piet, of hij nog steeds zwart moet blijven, is in volle gang. Het is altijd een kinderfeest geweest in de beleving van de laatste generaties. Een feest waarbij nooit vervelende toestanden plaatsvonden. Kinderen zijn onschuldig en laten we die traditie in al zijn glorie in ere houden. Het is niet nodig om bij een intocht een protest te laten horen, vanwege andere gedachten over waarom Pieten wel, of niet zwart dienen te zijn . Zo men hierover een andere mening heeft, kan en dient men die discussie rond de tafel voeren.

Wat ik leuk vond om te lezen op Wikipedia en hier te vertellen is dat de Sint in de late middeleeuwen (1270-1500) een functie had als huwelijksmakelaar. Het voert waarschijnlijk terug naar de legende waarin wordt verteld dat Sint-Nicolaas aan drie meisjes een bruidsschat gaf. Er ontstonden Sint-Nicolaasmarkten. Na het kerkbezoek kochten de bezoekers een geschenk voor het Nicolaas feest. De speculaasvrijer was een karakterisk cadeau. Het was een speculaaspop die een jongen schonk aan een meisje. Als zij het aannam was het een goed teken voor de relatie. Nu zijn er nog steeds speculaaspoppen, maar de bedoeling erachter is al lang verleden tijd. Ook werden er in die tijd liefdeskaartjes verzonden

De naam pepernoot stamt af van de tijd van de Voc schepen (17e eeuw) welke noten, maar ook kruiden, zoals peper, nootmuskaat en  kaneel meebrachten. De vorm lijkt op die van noten. En Peper was een soort verzamelnaam van alle kruiden die uit het verre oosten kwamen. Tegenwoordig kennen we allemaal de kruidnoten. Eigenlijk met kruiden van speculaas industrieel vervaardigd en gevormd als een “nootje”. De echte oud-Hollandsche pepernoot bestaat uit een mix van specerijen, o.a. anijs, met als resultaat taaiachtige onregelmatige koekjes.

Ik vind speculaaspoppen heerlijk en misschien is er wel iemand die mij een speculaaspop cadeau gaat doen.  

Ik wens alle lezers, bezoekers hier een fijn Sinterklaasfeest toe.

“Wie zoet is krijgt lekkers”.

Liefs,