Zoeken in deze blog

zaterdag 3 februari 2024

Kom...Kom met mij mee

 Een gedicht over liefde


Kom

Kom met mij mee

Ik zal je neervlijen op het natte zand,

ons laten overspoelen door de golven van de zee.

Zoals het zout versmelt in het water van de oceaan

zal ik met jou versmelten in eenheid op het strand.

 

Kom met mij mee

Geef mij je hand, ik zal je leiden

in de stroming van de rivier die aan ons trekt,

zoals de liefde ons meetrekt naar hogere sferen.

Met onze handen ineen zal geen stroom ons scheiden.

 

Kom met mij mee

naar de bergen. Ik wil je uitdagen om naar de top te gaan.

Langs kronkelende paden, verrassend na elke bocht.

Terwijl wij ons levenspad bewandelen

zal ik de bloemen plukken die langs onze weg zullen staan.

 

Kom met mij mee

Kom naar de velden met madeliefjes,

Ineengestrengeld de liefde laten samenvloeien.

Onze harten zullen de lippen bereiken

en kussen tussen al die liefjes.

 

 

 

 

 

 

woensdag 31 januari 2024

Wat zal er gebeuren...over dromen en aarzelen

 


Wat zal er beuren…

wanneer je aarzelt? Wanneer je te lang wacht tot misschien wel die belangrijke beslissing? Wat zal er gebeuren wanneer ik twijfel over die aankoop. Aarzelen en twijfelen.Twee verschillende woorden die qua betekenis aan elkaar verwant zijn. Toch hebben ze een andere invalshoek. Ik aarzel, omdat ik  eigenlijk diep van binnen het toch niet wil. Het liefst zou ik het idee ver weg stoppen, er niet meer aan willen denken. Ik twijfel omdat er toch ook weer wel gunstige voorwaarden aan zitten. Ik twijfel of ik wel de goede beslissing zal nemen. Waar gaat het over? Mijn auto moest voor een APK keuring naar de garage. Toen ik laat in de middag terug kwam om de auto weer op te halen, was hij nog niet klaar. Ik liep de showroom in en zag een jonger model met een gering aantal kilometers. De prijs voor mijn auto viel reuze mee en de aanschaf van de andere auto was financieel goed te doen. Ik heb mijn twijfel laten varen en besloten niet van de huidige auto afstand te gaan doen. De aarzeling in de koelkast gedaan en de twijfel goed ge├»nterpreteerd. Het was het overdenken waard. Niet meer dan dat.

Ik denk dat ik wakker ben en toch droom ik. Een vreemde gewaarwording afgelopen nacht. De omgeving wit door sneeuw zag ik door de wit omrande ruiten. Iemand lag er naast mij, een man, onherkenbaar. Ik probeerde mij te focussen, het lukte mij niet. Een vreemde? Een bekende? Misschien wel jij?! Samen hadden wij besloten een cadeau te maken. Een slee. Geen idee voor wie, maar we waren verheugd om het samen te realiseren. Geen aarzeling, geen twijfel tussen ons. We kropen dicht tegen elkaar, als lepeltjes voelden we elkaars warmte. Was dit werkelijkheid, of droomde ik nog steeds.

In mijn wakende droom was er geen twijfel of aarzeling om een slee samen te gaan maken. Het voelde goed. Samen zijn, die verbondenheid beleven welke geen aarzeling behoeft.

We suizen samen naar beneden vanaf een gigantisch hoge bergtop. Geen angst, of twijfels hielden mij tegen. Ik voelde mij veilig in jouw armen zittend en suizend op die slee. We gleden en gleden, steeds maar door. Zonder einde, zonder begin. Een moment in het luchtledige. Dan stonden we ineens stil. Ik draaide mij half om. Zijn mond naderde mijn gezicht en toen was er de zekerheid van kussen en omhelzen. En toen ik wakend wakker werd, was het er nog steeds. Even dacht ik dat het werkelijkheid was.

“De waarheid heeft geen vorm, het is als water dat de vorm aanneemt van datgeen waarin men zich bevindt”.

Een uitspraak van Rumi, een Perzische 13e -eeuwse dichter.

 

 

  

 

 

 

 

 

 

zaterdag 6 januari 2024

Overleven

 

Overleven



Ik zag gisteren de narcissen al bloeien,

de zonnige kopjes geheven in een groot veld.

De warme temperatuur heeft ze al vroeg doen bloeien,

echter, het is januari en er is winterweer voorspeld.

Zijn ze niet te vroeg ontwaakt,

nu ze in volle glorie zijn herrezen,

en zij de overwinning van de ontplooiing uit de grond hebben behaald?

Moet ik nu voor hun vroege sterven vrezen?

Net nu ik aan vreugdevol nieuw leven dacht,

waardoor ik in een sprankje hoop, naar vrede smacht,

zie ik in getoonde beelden, lijken van soldaten op modderige velden.

Het is niet de kou, of de vorst die hen velden,

maar zij sneuvelden in een oorlog door de prijs van de macht.