Zoeken in deze blog

zondag 30 december 2018


Nieuwjaarswensen








Nog even en we luiden het Oude Jaar uit en begroeten, vaak met spetterend vuurwerk het Nieuwe Jaar. Hoe vuurwerk precies ontdekt is, is niet bekend. Waarschijnlijk is het vuurwerk ontstaan in China, waar ze buskruit, de basis van vuurwerk gebruikten, waarschijnlijk als wapen, maar ook om religieuze feesten en rituelen luister bij te zetten. En natuurlijk de Nieuwjaarsviering niet te vergeten, om de boze geesten te verjagen. Ik moet nu gelijk denken aan het gezegde: “Hij heeft het buskruit ook niet uitgevonden”.

Ten grondslag lag een onderzoek (158 jaar v. C) van Alchemisten in China naar ingrediënten voor een levenselixer. Ze verhitten zwavelzuur en salpeter waardoor ze per abuis een explosief mengsel creëerden. Een hele tijd later werd er houtskool aan toegevoegd. Eenmaal de goede samenstelling ontdekt, is het buskruit ontstaan in zijn huidige samenstelling  en werd  In de 8e eeuw het buskruit “uitgevonden”. Buskruit werd ook  gebruikt voor het genezen van huidziektes, doden van insecten, voor…vuurwerk en het vullen van kanonnen.

We kennen allemaal de plaatselijke gebruiken van het carbid-schieten in het Noorden, Oosten en Zuiden van het land. In mijn jeugd ging ik naar de smid en kocht daar het carbid. Een stukje in een conservenblik, een beetje spuug, deksel dicht, voet erop, lucifer bij het gaatje……Bammm, deksel halen. Nu gebruiken ze heel wat grotere exemplaren, zoals melkbussen, soms zelfs giertanks. Dat dit niet geheel ongevaarlijk is, zeker bij ondeskundig handelen, is niet verwonderlijk.

Zo rond 12 uur, tijdens de overgang van het oude jaar naar het nieuwe jaar, tellen we af en vanaf twaalf uur wensen we al onze dierbaren, geliefden, vrienden, mensen op straat, het maakt niet uit, aan iedereen die we maar tegenkomen, alle goeds toe voor het aanstaande jaar. We pakken de telefoon, sturen apps, bellen naar familie ver weg. Ik vind het nog steeds bijzonder, naast oorlogen, onrust, terroristische aanslagen, ruzies, er op dit moment zoveel goeds in een mens zit.   

Dit jaar is het 5 jaar geleden dat mijn man en ik met onze kinderen en kleinkinderen Oud naar Nieuw vierden. Allemaal bij elkaar in de wetenschap, dat dit de laatste keer zou zijn, dat we gezamenlijk een jaarwisseling zouden meemaken. Mijn man overleed 14 dagen later in het Nieuwe Jaar. Zeker nu op dit moment, beleef ik het als de dag van gisteren. Een fijne, maar emotionele en lange avond. Echter, ondanks dat het een bijzondere avond was, heb ik het vooral ervaren als een ongelooflijk nare avond. Maar de wensen voor het nieuwe jaar aan elkaar en aan mijn man waren bijzonder mooi, hartelijk en lief. En we hebben de champagnekurk laten knallen, met elkaar getoost op het leven….van ons, maar ook op het leven na de dood.   

Je kunt zonder de gebruikelijke wensen als: Gelukkig Nieuwjaar, genoeg andere termen gebruiken. Zoals: Vrolijke Feestdagen, want dat wil iedereen toch? Of wens iemand veel warmte,  genoeg kracht  en/of een intens samenzijn toe.      

Mooie jaarwisseling…..

Lieve groet,

    

zondag 23 december 2018

Vrede op aarde


Vrede op aarde






Ik fluister zachtjes: Kerstmis is vrede

Geef het door aan allen die het horen moeten

Aan al die dictators, die het volk hun wil opleggen

Fluister in hun oor: Kerstmis is vrede


Vertel het aan de Palestijnen en de Israëliërs,

dat ze hun grenzen moeten verleggen,

ophouden met geweld en terreur

Fluister in hun oor: Kerstmis is vrede


Zeg het tegen Assad, zodat na een vreedzame dialoog

de Christenen, de Druzen, de Koerden, weer op

de wijze van weleer naast elkaar kunnen leven

Fluister hem in zijn oor: Kerstmis is vrede

Zorg goed voor de bevolking, zodat degene

welke gevlucht zijn, weer kunnen terugkeren naar hun land


Kerstmis is Vrede. Geef het door aan al die terroristen,

dat ze hun politieke motieven kunnen bereiken,

anders dan door het gebruik van aanslagen

Fluister in hun oor: Kerstmis is vrede

Stop met angstzaaiingen, oorlogsmisdrijven in vredestijd

en fluister zachtjes: koester deze vrede,

jullie hebben het in de hand: gebruik het verstand


De wind fluistert zachtjes: Kerstmis is vrede

nadert de oortjes van een jongetje in het vluchtelingenkamp

zal het licht van Kerst hem bereiken? De ster hem de weg

kunnen wijzen, ooit… naar een veilig land?


Ook al fluister ik niet meer: Kerstmis is vrede

Roep ik heel hard vanuit mijn hart vol van liefde

naar ieder die het horen kan: Kerstmis is vrede

echter Kerstmis belooft iedere keer weer,

 dat het morgen beter wordt

Helaas is Kerstmis maar eens per jaar


Vrede op aarde aan alle mensen van goede wil

Liefs


















zaterdag 22 december 2018

Eenzaamheid......enkel met Kerst?


Eenzaamheid……enkel met Kerst?







Deze laatste dagen voor de Kerst wordt er op TV, radio en media veel gesproken over het onderwerp eenzaamheid. Eenzaamheid doet zich natuurlijk niet enkel tijdens de Kerstdagen voor. Echter het is actueel omdat Kerst vieren nu eenmaal voorgesteld wordt als een familiegebeurtenis. We kennen allemaal de overvloedige reclame van grote families aan een welgevulde tafel. Grootouders, kinderen en kleinkinderen. Vredige taferelen met sfeervolle aankleding en verlichting. Vaak wordt eenzaamheid afgestempeld als zou het vooral en enkel ouderen betreffen. Maar ook onder jongeren heerst eenzaamheid.

We krijgen dan beelden voorgeschoteld van alleenstaande ouderen welke zonder familie en vrienden alleen deze dagen doorbrengen. Doch er zijn ook ouderen welke zich niet eenzaam voelen. Eenzaamheid zit hem niet in door het alleen zijn, het wel hebben van fijne familieleden, veel contacten. Eenzaam voelen zit in jezelf. En dan kunnen we nu allemaal wel zo hard roepen, dat we daar iets aan moeten doen, eens een bezoekje brengen, een bloemetje meebrengen, uitnodigen voor een gezellige middag… Wanneer wij niet kunnen doordringen tot die kern van die gevoelens bij iemand, zullen wij allen, met alle aandacht die wij ook willen geven, die eenzaamheid niet kunnen oplossen. Het is vaak het missen van de intieme liefde, de aandacht missen van de persoon die het dichtst bij stond en waarvan werd gehouden. Ik wil hierbij absoluut niet zeggen, dat we er niets aan moeten doen, maar probeer wat dieper in een gesprek door te dringen betreffende hetgeen men bezighoudt. Echte interesse tonen, luisteren, maar ook horen wat er gezegd wordt in het verhaal dat in het hart verborgen ligt. 
Gelukkig verkeer ik in de gezegende (om dat woord in deze periode maar eens te gebruiken) omstandigheden, dat ik dierbaren, voldoende contacten, vrienden om mij heen heb, om niet eenzaam te zijn. Vooral denk ik dan aan al die lieve buren. Gisteravond weer genoten van ons samenzijn tijdens de "Kerstborrel". Het ervaren dat we in ons eigen huis niet op een eiland leven, maar verbonden zijn door de onderlinge contacten. 

Wat ik mis onder de beelden welke eenzaamheid zouden moeten inhouden, is de eenzaamheid onder jongeren. Bij naslag over dit onderwerp kwam ik een opiniepeiling tegen van 1 vandaag. Uit die peiling blijkt dat jongeren (16-34 jaar) zich vaker eenzaam voelen dan 55 plussers. Als reden wordt vaak genoemd: psychische problemen, geen goed zelfbeeld hebben, drukke studie, veranderen van baan, veranderen van studie, ver weg verblijven van familie en vrienden, geen liefdespartner hebben, sociaal onhandig zijn in het onderhouden van contacten.

Uit een ander onderzoek blijkt dat als gevolg van eenzaamheid, zij psychische problemen ontwikkelen, zoals depressies, een laag zelfbeeld en slaapproblemen. Ook raken ze sneller verslaafd aan alcohol en geestverruimende middelen. Dat dit laatste ook maatschappelijke gevolgen heeft, is niet verwonderlijk. Inmiddels in het rijke bezit van prachtige kleinkinderen die nu leven in een maatschappij, waarbij door jeugdigen erin gehandeld wordt en al die middelen zo makkelijk te verkrijgen zijn, maak ik me soms zorgen. Niet enkel om mijn kleinkinderen, maar om al die jongeren welke, door wat voor redenen dan ook, in een positie verkeren waardoor ze gevoeliger zijn om hieraan geen weerstand te kunnen bieden.



“Eenzaamheid is een gevangeniscel die alleen kan worden geopend vanuit de binnenkant.”

Alfredo Lamont



Vanaf deze plaats wens ik alle lezers, een liefdevol, zorgeloos, maar vooral vredig Kerstfeest toe.



Liefs

woensdag 12 december 2018




Fijne Feestdagen!

Gelukkig Nieuwjaar!





Kerstmis is licht, Kerstmis is Liefde

Een moment van verbinding

Met vrienden en familie samenzijn

Een moment van bezinning

Er deze dagen bij stilstaan we niet aan tijd gebonden zijn

wij voor even ons jachtige leven vergeten



Aandacht schenken aan elkaar, maar vooral

dankbaar zijn dat we met mekaar

dit Feest samen mogen vieren, herinneringen ophalen

van degenen die ons hebben moeten verlaten

ons geluk delen in het geven om en houden van elkaar



Kerstmis is liefde in een wereld van vrede

Kerstmis belooft iedere keer weer dat het morgen beter wordt

Helaas, Kerst is maar eens per jaar. 







Ik wens al mijn vrienden en dierbaren met alle liefde in mijn hart

een vredig, liefdevol en gelukkig Kerstfeest toe

Riekie  


zaterdag 8 december 2018

Kerstgedachten



Kerstgedachten


Ik dacht altijd dat de Kerst, ieder jaar weer,

onophoudelijk samen vieren was,

totdat we beiden oud en versleten waren

en we aan het eind van ons leven kwamen



Ik dacht altijd te weten, immer op Kerstmorgen

met een ontbijtje op bed door jou te blijven verwend

wij samen knus in bed alvast de dag doornamen

en ik de rommel in de keuken voor later zou bewaren



Ik dacht altijd te weten, die stoel aan tafel

blijft altijd door jou bezet, jij zet de emmer water klaar

tijdens ons gourmet, steekt alvast de kaarsjes aan

jij proost met mij met goede wensen op het volgende jaar



Ik denk nu zeker te weten, dat jij er altijd bent:

“Je zit op je stoel en kijkt toe hoe ik de boom versier,

opeens verdwijn je naar zolder, komt met een doos opdagen

vol met rode ballen, jouw kleur, ieder jaar weer”.

Niets kan me ook nu niet weerhouden, deze doos te gaan halen.



Jij bent er altijd, waar ik ook ga, of ben

Het leven zonder jou houdt niet op

sinds de vele jaren ik jou al ken

ik bewandel hoge bergen, eenmaal op de top

beleef ik van wat jij ooit hebt ervaren

ga soms door diepe dalen, doch in mijn gedachten

fluister jij hoe ik deze periode het beste kan varen



Jij zult er altijd zijn, ook in deze donkere dagen

al voelt jouw lijfelijke afwezigheid als een diep gemis

als een fantoompijn, omdat een deel van mij afgesneden is

een mantra aan gedachten waarin nog vele lege dagen zullen volgen

waarop alles zijn gang zal blijven gaan

voel ik mij toch niet alleen tijdens de Kerst

omdat in mijn hart jij er altijd zult zijn

gedurende heel mijn verdere bestaan


Liefs van mij





dinsdag 4 december 2018

Geloven in.........


Geloven in……

Wat zijn het dezer dagen toch spannende tijden voor al die kinderen die nog onwankelbaar in de Sint geloven. Echter ook voor de ouders, welke genieten van het verhaal welke ze hun kids blijven vertellen, door vele generaties heen. Over het grote boek, waarin de namen van alle kindjes vermeld staan. Waarin alles staat geschreven wat over een ieder maar van belang is. Heerlijk om als ouders, maar ook als grootouders, diezelfde spanning, van als kind zijnde vroeger, weer te beleven en weer het verhaal mee te geven aan de kinderen. Het geloof in Sinterklaas is erfgoed. Overgedragen op het meest goedgelovige moment, de leeftijd dat kinderen zich een wereldbeeld vormen.

Het is een kinderfeest, waar wij allemaal van genieten. We werken er ook allemaal aan mee, om het geloof in het verhaal van de goeie Sint die cadeautjes uitdeelt in stand te houden. De overheid, de scholen, de media. Steden en dorpen die het aankomen per boot, of motor, of auto van de Sint en zijn Pieten organiseren. Verwelkoming door de burgemeester en zijn notabelen. Met omlijsting van muziek. Gezien in Deventer. Door prachtig geklede Herauten, welke met het blazen op de trompetten het plaatje compleet maakten. Door de jaren heen is de figuur van de Sint en later zijn helper(s) geëvolueerd. Na alle commotie van de protestante bezwaren tegen de katholieke heiligenviering tijdens de Reformatie werd het Nicolaasfeest in de 20 eeuw een Volksfeest. Het gaat me te ver hier om over die geschiedenis verder te schrijven. Het is allemaal te vinden op Wikipedia. Ook de komende jaren zal het er het één en ander veranderen. De discussie betreffende de Piet, of hij nog steeds zwart moet blijven, is in volle gang. Het is altijd een kinderfeest geweest in de beleving van de laatste generaties. Een feest waarbij nooit vervelende toestanden plaatsvonden. Kinderen zijn onschuldig en laten we die traditie in al zijn glorie in ere houden. Het is niet nodig om bij een intocht een protest te laten horen, vanwege andere gedachten over waarom Pieten wel, of niet zwart dienen te zijn . Zo men hierover een andere mening heeft, kan en dient men die discussie rond de tafel voeren.

Wat ik leuk vond om te lezen op Wikipedia en hier te vertellen is dat de Sint in de late middeleeuwen (1270-1500) een functie had als huwelijksmakelaar. Het voert waarschijnlijk terug naar de legende waarin wordt verteld dat Sint-Nicolaas aan drie meisjes een bruidsschat gaf. Er ontstonden Sint-Nicolaasmarkten. Na het kerkbezoek kochten de bezoekers een geschenk voor het Nicolaas feest. De speculaasvrijer was een karakterisk cadeau. Het was een speculaaspop die een jongen schonk aan een meisje. Als zij het aannam was het een goed teken voor de relatie. Nu zijn er nog steeds speculaaspoppen, maar de bedoeling erachter is al lang verleden tijd. Ook werden er in die tijd liefdeskaartjes verzonden

De naam pepernoot stamt af van de tijd van de Voc schepen (17e eeuw) welke noten, maar ook kruiden, zoals peper, nootmuskaat en  kaneel meebrachten. De vorm lijkt op die van noten. En Peper was een soort verzamelnaam van alle kruiden die uit het verre oosten kwamen. Tegenwoordig kennen we allemaal de kruidnoten. Eigenlijk met kruiden van speculaas industrieel vervaardigd en gevormd als een “nootje”. De echte oud-Hollandsche pepernoot bestaat uit een mix van specerijen, o.a. anijs, met als resultaat taaiachtige onregelmatige koekjes.

Ik vind speculaaspoppen heerlijk en misschien is er wel iemand die mij een speculaaspop cadeau gaat doen.  

Ik wens alle lezers, bezoekers hier een fijn Sinterklaasfeest toe.

“Wie zoet is krijgt lekkers”.

Liefs,


maandag 26 november 2018

Trouwdag 26 november 1971


Trouwdag 26 november 1971


Vandaag onze trouwdag,

 Zo heerlijk jong, samen op weg

Naar een toekomst waarin wij samen

 Dag, na dag,  na dag

beiden ons pad gaan beramen

over onbekend terrein

om te vinden wat voor ons is weggelegd

aan onze voeten de ganse wereld

De eerste stap al gezet

woning en inkomen al geregeld

In het Zeeuwse delen we nu ons bed



26 november 2018

Vandaag is het heden aan het verleden voorbij

Nu al bijna vijf jaren niet meer bij elkaar

Toch is deze dag nog steeds voor mij

vervuld van geluk, mijn hart dankbaar

van jouw onvoorwaardelijke liefde voor ons gezin en mij

Dankzij jou door al die jaren,

ik jouw wijsheid en liefde mocht ervaren

al raakte ik je op deze aarde kwijt

mijn denken aan jou kent geen afscheid



De tijd raast voorbij

Wat rest zijn de herinneringen

Wat had ik vandaag graag, zij aan zij

met jou verhaalt over al onze levensdingen

over onze kinderen, over jouw belevenissen aan boord

nog eens over ons werk kunnen praten

over het wonen in Frankrijk,  jouw droomoord

ik moet het bij die gedachten laten

Lieve schat,  zolang wij leven, leef jij in ons voort

Liefs van mij

zondag 25 november 2018

Hinken op twee gedachten


Hinken op twee gedachten



Nu ik zo op zondagmiddag alleen zit, net een wandeling heb gemaakt, voelt het des temeer, dat het zonder partner toch wel erg stil is. Het is toch veel leuker om samen nu aan de thee te zitten na samen die wandeling te hebben gemaakt. Op een maand na, ben ik nu 5 jaar weduwe. Na een periode begon ik het samenzijn met iemand toch behoorlijk te missen. Het bestond toch niet, dat ik de rest van mijn leven alleen zou blijven! Dat waren toen zo mijn gedachten. Doch het wonder geschiedde. Na mijn inschrijving op 50 plus match ontmoette ik hier iemand op deze site. Na een knipperlicht relatie van 2 jaar heb ik dit samenzijn beëindigd. Daar waren diverse redenen voor aan te voeren, maar niet omdat ik het met zijn tweeën zijn beu was. Not at all.

 Nu ruim een jaar zonder aanwezig lief, begin ik toch meer tot het besef te komen, dat ik ook hierin mijn draai heb gevonden. Natuurlijk mis ik een fijn, lief, vertrouwelijk iemand rondom mij heen. Zowel praktisch, als wel gevoelsmatig. Niet meer alles alleen hoef te doen, iemand eens de container vult en ook nog aan de weg zet. Niet meer steeds in een leeg huis komen. Je verhaal kwijt kunnen. Samen naar die heerlijke muziek luisteren. De liefde met elkaar bedrijven. Vrienden in mijn omgeving zeggen dikwijls: Je hebt het nu toch goed, je hebt jouw tijd goed ingevuld met al het vrijwilligerswerk, jouw sport, leuke vriendinnen. Ja, dat klopt, maar een fijne vriendin is fantastisch, maar vult niet het verlangen naar lijfelijk contact, of een begripvolle partner, welke er onvoorwaardelijk, in alle omstandigheden, voor je is.  

Ik hink steeds meer op twee gedachten. En….sta ik nog wel voldoende open voor die nieuwe relatie? Het vloeit natuurlijk ook voort uit het feit, dat na een aantal vervelende dates, plus een relatie wat niet stand hield, ik ook wat behoudender ben geworden. Zou ik nog wel zin hebben om rekening te houden met….mijn tijd weer te moeten gaan delen, mijn activiteiten misschien moeten wijzigen, of in het ergste geval af moet gaan zeggen.  

Bovendien wij zijn allemaal al wat op leeftijd, hebben een totaal andere toekomst voor ons. Hebben allemaal een verleden. Nu kun je dit wel bagatelliseren, maar het is gewoon een feit. Het hoeft niet van invloed te zijn in een nieuwe relatie, het speelt echter wel degelijk een rol. De meesten van ons hebben het te moeten werken al achter de rug, kinderen zijn volwassen. We hoeven de toekomst wat dat betreft niet te maken. Geen carrière die ons nog in de weg staat.  Wat we nu nog eigenlijk het liefst wensen is onze laatste levensperiode met liefde te kunnen invullen.

En ja, uiteindelijk tot de slotsom komend, ik zou graag die lieveling in mijn nabijheid wensen voor de rest van mijn leven. Eventueel nog activiteiten willen beëindigen, indien ik weer lief mag gaan hebben.  Echter ik vraag mij af, of al die dating-sites wel de ideale manier zijn om een lief voor een serieuze relatie te ontmoeten. Er is veel kaf onder het koren en dat maakt het er niet makkelijker op. Uiteindelijk is het mijn kracht en mijn persoonlijkheid die mij in staat zal stellen eens de juiste partner in mijn vertrouwde omgeving tegen te komen. Ik betwijfel zeer sterk, of het op de manier van daten op een internetsite ooit zal lukken. Tenzij……..

Liefs,

Mooie beelden: Vaucluse Drome Provence

dinsdag 20 november 2018

Respect…waar is het soms gebleven?


Respect…waar is het soms gebleven?

Respect, of eerbied is een uiting naar een ander toe van waardering, of hoogachting. Je treedt iemand met respect tegemoet en verlangt dat ook terug. Eerbied betekent ook gevoel van bewondering met name op geestelijk en zedelijk gebied. We gaan zeker iemand niet in status verlagen, maar eerder verhogen.

Soms hoor je mensen zeggen: Ik voel me respectloos behandeld. Vaak is dit wanneer men kwetsend, of op een oneerbiedige manier werd bejegend.

Waardoor komt het toch dat men naar een ander toe beledigende, of neerbuigende opmerkingen plaatst? Wat kan de reden zijn om alle beleefdheidsvormen opzij te schuiven om zijn gram te halen?

Komt het door teleurstelling, boosheid, geen grip meer hebben op de situatie? Wanneer ga je over die grens van jouw eigen waarde? 

Ongeveer een half jaar geleden een leuk contact ontmoet via deze site. We spraken af bij een restaurant. We hadden een leuke middag. Onze gesprekken gingen voornamelijk over het nieuws, weinig privé en ik heb veel geluisterd. Het persoonlijke mistte ik wel in onze gesprekken. Voelde daarbij niet echt dat wij nader tot elkaar kwamen. Het was meer een gesprek wat je hebt met een buschauffeur, of zomaar iemand in de winkel. Op een gegeven moment vond ik het inspannend worden en ebde mijn belangstelling voor hem weg. Toch wilde ik het ergens nog wel een kans geven. Maar voor dat moment vond ik het genoeg. Ik rekende af, waarop hij zei, dat hij de volgende keer graag de rekening voor zijn deel wilde nemen. We zijn uit elkaar gegaan met de afspraak contact te houden en eventueel een vervolgafspraak te plannen. Een ietwat afstandelijk uiteengaan.  

Thuisgekomen begonnen mijn twijfels toe te nemen. Hoe meer ik er over nadacht en alles had overwogen, kwam ik tot de conclusie, dat mijn gevoel niet met hem over een kwam. Totaal niet paste. Hier moest ik echt geen energie meer insteken. Ik heb een mail gestuurd, het e.e.a uitgelegd en dat het mij speet, maar wilde afzien van een verder vervolg van ons samen. Het enige wat ik mezelf nog kwalijk kan nemen is dat ik bij het afscheid niet gesproken heb over mijn twijfels. Maar ik zat op dat moment nog vol in mijn emoties en kon het nog niet goed duiden.

Naar mijn gevoel heb ik op een correcte manier gehandeld. Vond het vervelend om hem dit mede te delen, maar naar mijn mening is dit all-in the game. Het is het risico van het vak. Wanneer eenmaal die stap is gezet om elkaar te ontmoeten, kan het gebeuren, dat het geen Halleluja is. Daar zul je mee moeten kunnen dealen.

Echter, zo is mijn ervaring, schijnen enkelen door een afwijzing te ontvangen niet met hun gevoelens overweg te kunnen. Tenminste dat is mijn uitleg, mijn vermoeden. De reactie die ik ontving was op zijn minst niet aardig te noemen. Wil het hier ook niet vermelden. Ik kan het eigenlijk moeilijk onder woorden brengen. Ik ben er toch wel van geschrokken, voelde me niet eens zozeer beledigd, maar eerder verdrietig, ook wel verbaasd. Was vooral  aangegrepen door het feit, dat iemand zo kan zijn. Dit had ik niet verwacht, want ik had hem gewaardeerd om zijn interessante hobby, zijn opleiding enz..

Nadat al mijn emoties wat gezakt waren, dacht ik alleen maar: Goede beslissing die je gemaakt hebt. Heb gewoon mijn intuïtie gevolgd.

Daten is niet altijd leuk.

Liefs,

maandag 5 november 2018




Datingsite

Hoera!!! Ik heb vandaag in totaal 14.302 bezoekers op mijn profiel mogen begroeten.Ik roep nu wel Hoera, maar resultaat…….ho maar. Kijken is nog niet kopen. Nu hoef ik niet gekocht te worden, maar een beetje meer aandacht dan alleen kijken zou ik toch wel appreciëren. Ik krijg wel steeds meer het gevoel, dat ik in een étalage zit, waar voorbij gewandeld wordt, gekeurd en daarna verder naar de volgende afbeelding. Er is geen koe zo bont, of er zit wel een vlekje aan. Kijk, iedereen is niet perfect, maar je kunt toch wel verder kijken, dan je neus lang is. Stuur eens gewoon een berichtje, of reageer eens op een schrijven, of ben je dat gedurende al jouw drukke bezigheden vergeten? Je weet het: Uitstel is afstel!  Vooral druk hebben we het allemaal. Het valt mij op, in diverse profielen te lezen, ja men ons er zelfs voor waarschuwt, dat men vooral door de week aller bezigheden heeft, dat het zelfs in het weekend voor kan komen, dat men bezet is.. Maar…..en nu komt het….: “Voor een nieuwe liefde zou ik nog wel ruimte willen maken”. Nou ja zeg…zo kan die wel weer. Waar een wil is, is een weg. Maar hebben we wel werkelijk die wil om opnieuw een relatie aan te gaan? Krijgen we opeens de bibbers wanneer we een uitnodiging krijgen voor een date, het daarna toch nog serieus lijkt te gaan worden. Zijn we bang onze vrijheid te moeten opgeven? Alleen kijken kost natuurlijk niets. 
Ik ben nu onderhand ook al een tijdje op deze site aanwezig. Opmerkelijk vind ik de steeds terugkerende dezelfde profielen. Soms een periode afwezig geweest, maar dan toch weer aanwezig. De reden…..? Even een tijdje genoeg gehad van het lidmaatschap? Een relatie gehad, welke weer beëindigd is? Ja, er zijn natuurlijk de succesverhalen, ons aangeprezen door 50plus op th2sh. Echter helaas, ik krijg het niet geopend, dus kan het niet lezen. Maar het zal wel een waarheid als een koe zijn, maar deze successen zijn voor mij altijd bij een ander en niet bij mezelf. Soms krijg ik een afwijzend antwoord die luidt: Ik zou je graag willen ontmoeten, maar helaas, in de toekomst wordt de afstand wel wat ver als we geen auto meer kunnen rijden. 36 km……waar hebben we het over? Er is dan ook altijd nog het Openbaar Vervoer! In mijn optiek moet je de dag plukken en genieten van wat een geluk we nog zouden kunnen ervaren, indien we die afstand in de toekomst aan onze laars zouden lappen. Reëel moeten we zijn, maar wie kan in de toekomst kijken?  Of…..mooie foto’s, ik vind je heel lief, maar ben al met iemand anders aan het daten. Gewoon smoesjes, maar ik krijg in elk geval antwoord, ik wil het nog wel positief blijven zien.

Waar ik mij iedere keer over verbaas, is wanneer ik een berichtje wil sturen, ik de boodschap lees: Ik wil alleen maar berichten ontvangen van degenen welke voldoen aan mijn zoekleeftijd. Het komt nogal eens voor. Een 69 jarige man zoekt dan een 56 jarige dame!!! En dan denk ik: oké, deze man lust wel een groen blaadje. Daar is niks mis mee en ik gun hem dat. Maar voor mij houdt het dan op. Dus zo wordt de selectieprocedure al steeds dunner gemaakt. Bijzonder vind ik altijd wanneer ik een voor mij leuke man aanklik en dan de mededeling krijg: Dit profiel is voor jou niet zichtbaar. Hè? Dit is mijn eerste maal, dat ik dit profiel bezoek. Wat heb ik misdaan? Ben ik zo afgrijselijk, dat ik al vooraf geblokt moet worden? Nou ja, dan denk ik maar: Elke vogel zingt zoals hij gebekt is. Hij heeft de keuze al voor mij gemaakt, het zou toch nooit wat zijn geworden.

Al met al geef ik het nog niet op. Mijn motto: “Op ieder potje past een dekseltje”

Succes is krijgen wat je verlangt. Geluk is houden wat je hebt.
Liefs

vrijdag 2 november 2018

Propiac Cimétière Gemiddeld 1

U2 with or with out you

mooie momenten

in mijn geheugen gegrift

Herinneringen...... verankerd

Beleef elke keer weer:
Jou!
Bij deze muziek.

Jouw muziek.

Voor altijd. Liefs
Riekie


maandag 29 oktober 2018

Gevoelens….Hoezo oud?


Gevoelens….Hoezo oud?

Auto’s….ik heb er niets mee. Modellen, grootte, kleinere, het maakt mij niet uit. Ik rijd zelf auto en waar het mij vooral om gaat is veiligheid. Dat het een auto is waar ik me goed in voel, waar ik op kan vertrouwen. Wat ik wel belangrijk vind is de kleur. Mijn voorkeur gaat uit naar wit. Uit diverse onderzoeken is gebleken, dat licht gekleurde auto’s het minst betrokken zijn bij ongelukken. Mijn auto is mijn vrijheid en moet me brengen waar ik wens. Ik controleer zelf het oliepeil, de koelvloeistof en vul het waterreservoir bij voor de ruitensproeiers.  In het verleden deed mijn man al die klusjes en ik vond het heerlijk, want ik heb er de pest aan. Enkele weken geleden constateerde ik ’s avonds dat een lampje van mijn rechter koplamp stuk was. Ik probeer het zelf altijd op te lossen, maar hier zag ik uiteindelijk toch geen gat in. Gelukkig heb ik een goede buurman, die mij uit de brand hielp. Om de banden op te pompen heb je bij benzinepompen van die prachtige apparaten waar je digitaal de hoeveelheid lucht moet bepalen benodigd voor jouw banden. Ik had er al een muntje ingegooid en ingesteld op de waarden en dan……eigenlijk is het heel makkelijk…een kind doet de was! Toch…..op de één of andere manier…..heb ik er…..ja zoiets.  

Er naderde een grote Jeep, hoog op de wielen, met open laadbak. Passeerde mij rakelings met open raam. Een guitig gezicht, van zo te zien jonge, grote man, keek me lachend aan. Mijn spontane reactie was: Zou je mij even kunnen helpen? Het antwoordde, ja hoor, even mijn auto wegzetten. Ondertussen babbelden we wat, terwijl hij in de weer was. Wat een leuke man, bedacht ik mij. Jammer dat ik heel wat jaartjes ouder ben en hij echt niet zulke gedachten over mij heeft, als ik over hem. Zijn bereidwilligheid zal eerder voortkomen uit de gedachte: ik zie een oudere dame, welke mij, ietwat hulpeloos, om hulp vraagt.

Later nadenkend over mijn gevoelens van dat moment, realiseerde ik mij, dat naar buiten toe, die gevoelens helemaal niet bij die oudere leeftijd passen. Mijn lichaam wordt ouder, maar mijn geest blijft jong. Dat is de tegenstrijdigheid. Daarom is het ook niet vreemd, dat je in de diverse profielen leest: “Ben al wel op leeftijd, maar voel me als een veertiger”. De aanwezigheid van al die 50 plussers op diverse datingsites bewijst maar weer eens, dat we onze dromen waar willen maken. Dat men actief deelneemt aan allerlei activiteiten. De geest actief houdt door zich aan te passen aan de diverse veranderingen in de maatschappij, nieuwe dingen leert om jong te blijven.

Dat je ouder wordt betekent niet, dat je je ook te oud moet voelen om iets te bereiken. Door mijn verhuizing heb ik een nieuwe start gemaakt. Nieuwe contacten opgedaan. Het heeft een totaal nieuwe invulling gegeven aan mijn leven. Cursussen gevolgd voor vrijwilligerswerk. Nu volg ik een cursus bridge. Waarschijnlijk ben ik hééél oud, wanneer ik het eindelijk onder de knie heb om ergens in de top te belanden. Maar wat geeft het.

Mijn auto wordt ouder en heeft onderhoud nodig. Dat doe ik door hem te poetsen, op tijd onderhoudsbeurten te geven en van binnen te reinigen. Zo ook met mijn lichaam. Ouder worden kunnen we niet vermijden, maar kunnen wel een aantal effecten op ons lichaam verminderen door gezond te leven en onze geest actief te houden.

“Wanneer liefde aan de deur klopt, houdt ze geen rekening met leeftijd”. Verliefde gevoelens hebben niets met leeftijd te maken.

Laten we onze droom waarmaken!

Liefs,

Riekie

zondag 28 oktober 2018

Zomertijd-Wintertijd



Zomertijd-Wintertijd

















Hebben jullie dat nu ook? Hoe zat het ook al weer. Gaat nu de klok een uur vooruit of een uur achteruit. O ja, het wordt ’s morgens eerder licht en ’s avonds eerder donker. Dus één uur de klok terugzetten. Er is een handig ezelsbruggetje voor: In het voorjaar gaat de klok vooruit en in het najaar terug. Ik vind het altijd weer een heel gedoe. In je dagelijkse doen heb je er niet zo’n  erg in hoeveel klokken er in je huis aanwezig zijn. Je let er ook niet zo op, maar ongemerkt werp je er doorgaans wel dikwijls een blik op. Eerst de digitale: mijn weegschaal, de oven, de magnetron, het weerstation. Allen moet ik handmatig aanpassen. En……hoe werkte dat ook alweer? Het ergste nog is de digitale wekkerradio, die het met al zijn instellingen mogelijk moet maken om ontspannen en op tijd wakker gemaakt te worden. Al die complexe handelingen om de juiste tijd in te stellen moet ik iedere keer weer opnieuw uitvinden. De handleidingen heb ik nog wel, maar heb ik ergens opgeborgen, maar waar?

Door de klok een uur terug  te zetten geven we eigenlijk het uur weer terug aan de wintertijd. Er zijn diverse discussies gaande over deze materie. Permanente zomertijd? Altijd Zomer- Wintertijd? Het invoeren van een permanente zomertijd zou volgens sterrenkundige Langbroek geen goede keuze zijn, omdat Nederland dan nog verder de 'verkeerde' kant opschuift. "Dan heb je qua zonsopgang en zonsondergang niet de logische tijd voor Amsterdam, maar voor Kiev in Oekraïne. Dat moeten we echt niet willen."

Is het gedraai aan de klok ergens goed voor? Tegenstanders wijzen vooral op de gezondheidsklachten. Verstoord slaapritme, concentratieverlies en irritaties door het verstoorde bioritme van de mens. En ouders met baby’s hebben het ook niet makkelijk. De baby let niet op de tijd en zal afgaan op zijn ritme van slapen en eten. De 1e dagen zal de baby zich minstens een uur eerder blijven melden. Voorstanders hebben het er vooral over dat het invoeren van een permanente zomertijd, energiebesparend zou zijn. Uit onderzoek is echter gebleken dat die besparing maar marginaal is.

De landen van de Europese Unie mogen zelf beslissen welke tijd ze gaan aanhouden. België zal bijvoorbeeld de wintertijd aanhouden en Nederland beslist permanent de zomertijd aan te gaan houden. Het kan dan toch lastig worden met o.a. gemaakte afspraken, of met aanleveringsbedrijven vanuit Nederland e.d..  Een voorbeeld: Ik ken mensen in Zeeuws Vlaanderen welke vestigingen hebben van hun bedrijf in Zeeland en in België. Personeel wat over en weer werkt moet dan in België een uur later beginnen. Die periode dat je in België werkt heeft dan wel weer een voordeel, je kunt een uurtje langer slapen. Ook wanneer je beiden een afspraak plant, bijvoorbeeld om 10 uur, zul je er terdege rekening mee moeten houden, dat 10 uur Nederlandse tijd, dan 11 uur Belgische tijd is. Iets om misverstanden in de hand te werken. Het zou handig zijn wanneer de Europese Commissie overeenkomt en een eensluidend besluit voor heel Europa neemt. In elk geval zullen de grenslanden goed met elkaar moeten afstemmen, zodat er niet allerlei verschillende tijdzones ontstaan.  

Wat is nu een uur! We zijn het in één nacht kwijt en in één nacht rijk. Maar horlogewinkeliers hebben minstens een dag nodig, om al de horloges en klokken aan de nieuwe tijd aan te passen. Personeel wat in nachtdienst werkt zal blij zijn met dat ene uur korter werken. In het voorjaar werken ze echter een uur langer eer ze afgelost worden.

Vandaag echter is onze dag een uur langer. Hebben we er werkelijk iets meegedaan? Of keken we op ons horloge en constateerden dat het nog maar zo laat was, duurde de tijd ons langer! Gaan we nu vanavond een uur eerder naar bed, of toch op de nieuwe tijd?

“Verloren tijd wordt nooit teruggevonden” Benjamin Franklin


maandag 15 oktober 2018

Zondagavond


Zondagavond

Soms heb je van die dagen, of avonden, zoals vanavond…..zondagavond. Loop met mijn ziel onder mijn arm. Wat zal ik eens doen? Alleen thuis. Heb mijn boek uit. Een heerlijke Zweedse detective. Altijd spannend totdat de zaak is opgelost en ik het boek heb dichtgeslagen. Voel me daarna altijd een beetje ontheemd. Ja… hoe voel ik me eigenlijk dan? Melancholiek? Leeg?  Het is of ik iets mis. Een afscheid van de personen welke je hebt leren kennen. Met wie je hebt meegeleefd. Zat helemaal in het verhaal en moet nu weer even wennen aan het gebeuren rond om mij heen. Kan gewoon een nieuw boek pakken. Maar om direct weer in een ander verhaal te duiken, past even niet bij mijn gevoel. De Tv dan maar aanzetten? Eigenlijk boeit me dat op dit moment ook niet. Ik zou natuurlijk naar “Boer zoekt vrouw” kunnen gaan kijken. Het is een manier om de liefde tussen twee personen te ontdekken. Maar 3 dames die om een heer heen dartelen, of andersom 3 heren rondom een dame vind ik doorgaans toch heel ongemakkelijk om aan te zien. De logeerpartij ziet er gezellig uit. Er lijkt harmonie tussen de kandidaten. Samen koken, samen eten. Er moet dan toch haast wel een onderhuidse strijd ontstaan om wie uiteindelijk met de eer zal gaan strijken. Of in het gunstigste geval dan ook nog echt verliefd wordt op die boer, of boerin.  Het is in elk spel zo, je wilt niet graag verliezen. Ook als je nog niet direct die verliefde gevoelens hebt, wil je toch niet als eerste naar huis gestuurd worden. Maar…..soms vindt men elkaar uiteindelijk toch in de liefde.  

Ik zet de radio aan en steek wat kaarsjes aan. Val midden het lied van John Legand:  “All of me”. De songtekst, de stem van de zanger en de rustige muziek roepen gelijk een sfeer op van romantiek. “Alles van mij, houdt van alles van jou”. Een verlangen waar wij allen eigenlijk diep in ons hart naar uitzien. “Jij bent mijn einde en mijn begin”. “Ik geef alles van mij en jij geeft mij alles van jou”.  De diepe gevoelens die uit deze tekst spreken, geven mij op dit moment tenminste een gevoel van heimwee. Iets wat ik mis, nu alleen op de bank, met de kaarsjes aan. Zo’n sfeerrijk moment zou ik met iemand waar ik van houd willen delen.

Het zijn soms van die momenten die je kunnen overvallen. In wezen romantiseer je die momenten. Het zijn vooral gevoelens van verlangen naar die verliefdheid. Die verliefdheid die we nog eens willen meemaken. We maken het mooier en liefdevoller dan het in de praktijk werkelijk is.

Maar of ik het nu romantiseer, of niet, wat zou het leuk zijn om iemand te ontmoeten waarbij de chemie op alle fronten klopt. Ik de keus zou hebben om weer lief te hebben. Aan het begin zou staan van een lange reis samen. Ondertussen de hobbels nemend van obstakels en onenigheden. Weer die vertrouwdheid ondervinden wat ontstaat naarmate de lengte van de periode die we samen onderweg zijn. Dus gewoon weer: “Houden van”.  



“Ik zal liefhebben met alles wat ik heb”.

Liefs,

Riekie







   

maandag 8 oktober 2018

Zoenen! De eerste basis?



Zoenen! De eerste basis?

Ruiken, zien, horen, voelen en proeven, allemaal fysieke zintuigen die onze intuïtie  versterken over het beeld wat we hebben van onze omgeving, van een persoon. Loop maar eens een winkel binnen waarbij je de geur ruikt van pasgebakken brood. Het water loopt je bij voorbaat al in de mond. Het lichaam reageert onmiddellijk op datgene wat we waarnemen. Winkeliers zijn slim en zetten diverse hapjes neer om een product aan te prijzen. Ook ons geheugen herinnert ons vaak aan onze fysieke momenten. Een stem, muziek, de smaak, een kus, een geur. Het haalt herinneringen boven waar we emotionele gevoelens bij hebben. Wanneer ik de muts pak van mijn overleden man, ruik ik nog steeds zijn geur. Het is aangenaam, ik herinner me weer hoe zijn nabijheid voelde, maar tegelijkertijd maakt het me ook melancholiek.  

Baby’s vanaf 6 maanden steken alles in hun mond. Baby’s lippen en mond zijn heel gevoelig voor aanraking en geven hun daarbij informatie. Ook als volwassenen geven onze lippen en mond ons veel informatie over degene waar we mee zoenen. Kan een kus de basis zijn van onze partnerkeuze? Op het fysieke vlak proeven we de ander wat betreft, geur, uiterlijk, stemgeluid en aanvoelen. Je keurt als het ware de ander bewust, of onbewust. Een zoen kan je echter veel meer vertellen over die ander. Het is een intimiteit die je heel dicht bij elkaar brengt. Je proeft elkaar, haalt samen adem, beider gevoelens komen heel dicht samen. Ik kan me mijn eerste zoen nog goed herinneren. Ik was verliefd, we voelden ons tot elkaar aangetrokken en kreeg mijn eerste kus. Het zette onze lichamen in vuur en vlam. We kropen in elkaars hart. Een fijne zoen geeft een intimiteit en daardoor een onvergetelijke connectie op dat moment met elkaar.

Op een datingsite “keuren” we aan de hand van de diverse profielen hetgeen ons op digitale wijze wordt voorgeschoteld. Aan de hand van een keuze die we maken en op basis van onze intuïtie plannen we een ontmoeting. Onze zintuigen doen hun werk en bepalen al voor een groot deel tijdens die eerste ontmoeting in hoeverre we al afhaken, of er misschien toch nog een vervolg aan wensen. Een zoen op je mond kan daarbij al veel toevoegen over jouw indruk op die ander. Lippen die elkaar beroeren, zacht, hard, dwingend, of even rustend.

Tijdens één van mijn dates hadden we samen een goed contact. Onze gespreksonderwerpen liepen vloeiend, zijn uiterlijk sprak mij aan, onze hobby’s kwamen overeen. Totdat bij het afscheid ik een tongzoen kreeg. Het voelde niet goed bij mij. Een partnerkeuze luistert nauw en heeft alles te maken met dat het op alle vlakken zal moeten kloppen. Het fysieke, biologische, persoonlijke en psychologische vlak horen daarbij onlosmakelijk met elkaar overeen te komen.

Bij een zoen geef je jezelf aan een ander. Je geeft jouw intimiteit. Je geeft jouw vertrouwen aan die ander. En die ander moet het ook op dezelfde waarde waarderen. 
En die eerste kus! Die kan zeker aan de basis liggen van een relatie.

Liefs,

Riekie

          

zaterdag 29 september 2018

Geluk en onvoorwaardelijke liefde


Geluk en onvoorwaardelijke liefde

Het was na het overlijden van mijn lief, mijn maatje. Nu zo’n 4 ½ jaar geleden. Ik keek naar zijn foto en dacht, lieve schat, voor mij gaat het leven door. Helaas zonder jou, maar het is vandaag, dat ik er toch eens aan moet beginnen. De draad van het leven weer oppakken. Zolang ik hier op aarde rondloop is het leven er om geleefd te worden. Daar was ik me grondig van bewust. Afspraken maken. Een auto die naar de garage moet, de tandarts, oppassen op de kleinkinderen, de tuin, het huis wat geschilderd moest worden. Allemaal praktische zaken. Maar ook leuke dingen gaan doen en plannen maken. Wandelingen, vakantie, een leuke fietstocht met een vriendin, met de kleinkinderen knutselen. Me inschrijven op een dating site. Weer weten dat ik als vrouw er nog mag zijn. Misschien ooit nog eens weer verliefd kan worden. Het gaat erom weer het geluk van de liefde te vinden en het leven te omarmen. Geluk ervaar ik bij de  vriendschap van familie, vrienden en hartsvriendin. Ik hou onvoorwaardelijk van mijn kinderen en kleinkinderen en van hen krijg ik ook alle liefde terug. Daar valt geen speld tussen te krijgen. De armpjes van mijn kleindochter om mijn nek, die in mijn oor fluistert:  Jij bent de liefste oma van de hele wereld. Maar wat is de definitie van geluk? Voor iedereen zal dat weer anders zijn. Het geluk zit echter vooral in jezelf. Je open stellen voor al het geluk wat er om je heen is. Helaas zijn we daartoe niet altijd in staat. We worden daarin gehinderd door allerlei bijkomende zaken. De drukte van het bestaan, zorgen, ergernissen. We maken onvoldoende tijd om te genieten van dat ene moment. Geluk kan ook gedefinieerd worden als een puur gevoel, van emoties, maar ook van verdriet. Deze gevoelens duren slechts een moment en worden meestal gevolgd door een melancholische roes. Deze roes kan echter ook een fijn gevoel geven. Momenten van geluk kun je ervaren op reis, in de natuur, in de liefde, na een heerlijke vrijpartij met iemand van wie je houdt. Maar ook door het beluisteren en genieten van muziek. Je blij, of ontroerd voelen, willen dansen, je lief omarmen. Op de gekste plaatsen, of momenten kun je door het horen van muziek geroerd worden. Herinneringen aan gerelateerde mooie, of verdrietige gebeurtenissen komen boven, raken je diep van binnen. Ik was op vakantie en liep een kerk binnen, wat ik overigens altijd doe als ik een deur daarvan open zie staan. Buiten had ik al het geluid van een orgel opgevangen. Ik ga zitten en luister. Kort daarop is het muziekstuk afgelopen. De organist begint weer te spelen en ik werd compleet verrast doordat hij het nummer Halleluja van Leonard Cohen begon te spelen. Het bracht mij terug naar de kerk, waar tijdens de afscheidsdienst van mijn man, dit nummer ook werd gespeeld. Ik zat daar maar en de tranen stroomden over mijn wangen. Echter dit is ook geluk. Het geeft de mogelijkheid de momenten die we samen hadden weer te beleven. We moeten en mogen onze herinneringen koesteren, maar er niet in verdrinken. Ons rugzakje zit vol met allerlei zaken uit het verleden. Dat is nu eenmaal inherent aan onze leeftijden. Maar we moeten het niet dragen als een ballast, maar beschouwen als iets wat bij ons hoort. We kunnen er af en toe iets uithalen, delen met een geliefde, zodat het alleen maar lichter wordt.

Ik ben gelukkig nu, met alle liefde die ik kan geven, maar ook mag ontvangen van alle lieve mensen om mij heen. Echter in mijn nieuwe leven is het geluk van de liefde, een partner, nog niet op mijn pad gekomen. Ik maak me daar voorstellingen van. Hoe het toch zal zijn, om weer een relatie met iemand aan te gaan? Ik weet wat een verbintenis inhoudt, heb het allemaal ervaren. Goede, maar ook minder goede momenten. Echter wel met de vertrouwdheid, welke door de jaren heen samen is ontstaan. Ook dat wil ik weer meemaken. Zie ik het niet teveel door die roze bril? Ja, dat denk ik wel. Maar wat geeft dat? Wensen en dromen mag je hebben. Of ze uit zullen komen is een ander verhaal. Daar wordt aan gewerkt. De toekomst staat open.