Zoveel verschillen
Zoveel mensen. Volgens worldometer bestaat de huidige
bevolking wereldwijd uit meer dan acht miljard. Ieder daarvan heeft een eigen
unieke persoonlijkheid, wat bijdraagt aan een eigen inbreng en ervaring van het
unieke “ik”. In alle eenvoud zijn we dus allemaal bijzonder. Met eigen
gedachten een eigen wil, een eigen cultuur. Met eigen persoonlijke specifieke
eigenschappen, zoals angsten, dromen en herinneringen. Ook diversiteiten van menselijke
ontwikkelingen, schrijvers, wetenschappers, kunstenaars om maar een paar voorbeelden
te noemen. Om de maatschappij goed te laten functioneren zijn er regels en wetten.
We hebben aangeleerd gekregen om ons normen en waarden t.o.v. onszelf en anderen
eigen te maken. In feite zijn we allen kunstenaars die acteren in een rol, vooral
om onszelf gelukkig te voelen, maar ook de omgeving happy te maken. En al die
acht miljard mensen hebben een manier gevonden om samen te leven. Onderzoek wijst uit, dat geen enkel
brein hetzelfde is. Ook al zijn wij uniek in onze eigen persoonlijkheid, daar
denkt ons brein anders over volgens Marc
Slors van de Radboud Universiteit. “We zijn allemaal kopieermachines”. Volgens
Marc Slors vertonen we kuddegedrag, wat volgens hem niet negatief is, maar juist
noodzakelijk om samen te kunnen leven. Of we nu het denkbeeld van de heersende
mode volgen, allemaal een zelfde jeansbroek dragen, de modetrends van de
kapsels volgen, dat is bijzaak. Al vanaf onze geboorte leren we om dingen na te
doen, te kopiëren. Artikel uit Universiteit van Nederland.
Kuddegedrag, of niet, heel ons leven blijven we leren door
meegemaakte situaties. We leren in groepen samen te zijn, manieren te herkennen
om in een groep samen te werken. We hebben het ons allemaal eigen gemaakt, of
tenminste proberen te maken. Ook niet iedereen lukt dat.
Ieder mens denkt verschillend. Persoonlijk vind ik het
lastig om in een groep een discussie te voeren over een belangrijk onderwerp.
Zoveel verschillende gedachten over en weer. Horen en luisteren wat er feitelijk
gezegd wordt is ook niet voor iedereen weggelegd. Vooral wanneer men zijn eigen
gelijk wil laten gelden. Maar vooral ook als er eigen belangen een rol spelen.
Wanneer ik dan in deze periode aan al die regeringsleiders, presidenten denk,
die overleggen over vrede, zouden persoonlijk gewin en belangen eens opzij
gezet moeten worden. Laten we over onze verschillen heenstappen.
In mijn boekenkast staat het boek uit 1971 “The Winds of War”
door Herman Wouk. In zijn inleiding haalt Herman Wouk de woorden aan van de
Frans-Joodse wijsgeer Julien Benda:
“Indien er ooit vrede zal heersen, dan zal deze niet
gebaseerd zijn op angst voor de oorlog, maar op liefde voor de vrede. Het zal
niet zijn het zich van daden onthouden, maar het tot ontwikkeling komen van een
gezamenlijke geestesgesteldheid”.
Zoveel als een mens
onderling van elkaar verschild, toch lukt het om met elkaar om te gaan. In een
vriendengroep, met een vriend, of vriendin, of met een partner. Ik heb een
vriendin en we gaan al meer dan vijftig jaar met elkaar om. Door de jaren heen hebben
we samen veel herinneringen gemaakt en dat maakt, dat we maar een half woord
nodig hebben om elkaar te begrijpen.
Ondanks verschillen in karakters houden veel relaties stand.
Uit liefde en door houden van. Maar wat is het moeilijk om na verlies, of een
scheiding van een partner een nieuwe relatie (op latere leeftijd) te vinden, of
een verbintenis te laten slagen. Kunnen we dan nog wel over onze verschillen in
denken heenstappen voor het aangaan van een nieuwe relatie. Zijn al onze
vooroordelen, belangen en wensen niet het grootste struikelblok geworden?
Ik heb in het boek Wereldbrand geschreven: Gooi mij niet
weg. Bewaar mij tot in lengte van dagen, zodat mijn familie generaties na mij tijdens
het lezen verbonden worden met mijn gedachten van eens, lang geleden. Wie weet
is er dan vrede.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten