Zoeken in deze blog

Posts weergeven met het label Sociale onthouding. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label Sociale onthouding. Alle posts weergeven

vrijdag 13 maart 2020

Sociale onthouding








Sociale onthouding
Een nieuw ontstane uitdrukking? Volgens mij is het in de Van Dale nog niet in die samenstelling opgenomen, maar misschien heb ik het mis. Wel sociale contrĂ´le, sociale media, seksuele onthouding, enz.. Maar goed, misschien wordt het nog eens het woord van het jaar. Het is natuurlijk ook een bijzondere situatie die naar deze uitdrukking heeft geleid. Was het onze minister president Mark Rutte die deze uitdrukking heeft uitgesproken? Maakt ook niet uit, het is een dringend advies , niet zozeer een gebod, maar er wordt ons 17 miljoen Nederlanders geadviseerd dit advies na te leven, ons gezonde verstand te gebruiken om uitbreiding van dit virus zoveel mogelijk te verkleinen.

Ik doe mee aan de sociale onthouding. Nu wordt mij dit niet zo heel moeilijk gemaakt. Mijn mailbox stroomt vol van de geannuleerde evenementen. A.s. Zondag zou ik naar een concert gaan, een kaartmiddag wat niet doorgaat tot nader orde, voorlopig geen jeu des boules meer, koffieochtenden geschrapt tot 30 April, vergaderingen afgelast en zo kan ik nog wel even doorgaan. Uiteindelijk leidt dit er toe, dat ik alleen de deur uitkom om naar de winkel te gaan, een wandeling, of een fietstocht te maken. Maar onderweg ergens een restaurant bezoeken voor een bakje koffie? Het kan nog, maar ik moet twee meter afstand houden van andere mensen. Wat dit alles met zich meebrengt is dat ik beducht ben op ieder kuchje, ieder niesje. Ik daardoor bijna iedereen in mijn naaste omgeving ga verdenken. Iemand ga zien als een onzichtbare vijand waartegen ik mij moet wapenen. Daarom snap ik die mondkapjes ook wel, ook al schijnen ze niet te helpen. Je hebt in elk geval het gevoel, dat je je beschermt, jezelf verdedigd: “Mij zal je niet krijgen, niet zonder slag, of stoot overvallen”. “Ik was ook regelmatig mijn handen”. Wat helpt is, dat ik nu door die sociale onthouding ook minder handen hoef te schudden, eenvoudigweg omdat al die gelegenheden die daar voor in aanmerking komen zijn afgezegd. Wat er wel weer positief aan is, dat ik over een aantal dagen gewoon met het Openbaar Vervoer kan reizen, er gaat door die sociale onthouding bijna niemand meer met de bus, of trein.

Gelukkig hoef ik niet twee meter van mijn scherm te blijven en is er nog geen advies voor digitale onthouding afgegeven. Dit is een grapje natuurlijk. Maar nu even serieus. Wat gaan al die daters doen die nu op datingsites misschien wel in opperste verwachting, spanning en/of verliefdheid elkaar graag in het echt willen ontmoeten? Kunnen ze dat verlangen naar elkaar ontmoeten omzetten in sociale onthouding door geen afspraak te maken? Denkt men wat langer na, eer men swypt op Tinder?  Of neemt men het risico en houdt zich aan de voorwaarden: Twee meter van elkaar blijven, geen handen schudden… Elkaar kussen is dan helemaal uit den boze. En ja… seksuele onthouding is dan helemaal vanzelfsprekend.

Ik heb de Aziatische griep (1957), de Hong Kong griep (1968) en de Mexicaanse griep (2009) overleefd, maar toen was ik nog ‘jong’. Nu wordt ik geacht mij te bevinden in de kwetsbare groep van ouderen. Ergens voel ik mij daar toch niet zo prettig bij. Ik begrijp dat er oudere mensen zijn met al bestaande ziektes, die dit virus, of daarnaast een andere ziekte een extra wissel trekt om deze griep te kunnen overleven. Echter er zijn ook jonge mensen met een chronische ziekte. Maar ja, de ouderen, de babyboomers,  zijn natuurlijk in grote getale aanwezig. Nee, eigenlijk maak ik mij niet zo bezorgd. Ziek worden wil ik natuurlijk liever niet, maar ik maak mij eigenlijk veel meer bezorgd over mijn kinderen en kleinkinderen. Ach, uiteindelijk wil ik maar het liefst dat het snel zomer wordt, zodat de temperatuur een handje meehelpt om aan deze hele toestand een einde te maken.