Succes hangt af van je eigen inzet
Ik ben blij en trots op mijzelf. Ik was al een paar dagen
aan het proberen om op mijn nieuwe laptop de printer te installeren. Het is mij
vanmorgen gelukt, evenals de Wifi verbinding. Ik weet nog wanneer ik tijdens
mijn werk een probleem niet tijdig opgelost zou kunnen krijgen, ik het een
poosje liet rusten. Het gekke was, dat het daarna wel lukte. Zo ook met het
installeren van de printer. De volgende dag, of het latere moment kijk je er
vaak met een frisse en andere blik naar. En… ik geef niet gauw op.
Ik vind het ook leuk om op een computer iets te proberen,
iets uit te vinden. En ben niet bang om fouten te maken. Ik heb dat altijd
gedaan. Bovendien van je fouten kun je leren. Op mijn werk hing een bordje met
de spreuk: “Wie werkt maakt fouten, wie niet werkt maakt geen fouten”.
Er was een tijd dat alles vanzelfsprekend ‘wij’ was. Iemand
in de buurt waaraan je iets kon vragen. Dat was weleens makkelijk, hoewel ik
het zelf altijd eerst probeerde. Na tweeënveertig jaar Huwelijk hield het
tweezijn ineens op. Niemand naast je om iets aan te vertellen. Dat was wennen.
Het ‘wij ‘werd ‘ik’. Alles alleen doen. De (zware) container buiten zetten
bijvoorbeeld. Ik noem dit vaak als eerste, omdat ik er een hekel aan heb.
Oliepeil van de auto controleren, de banden ervan oppompen, mijn fiets nakijken
en een band plakken. Allemaal klusjes die voor mij werden gedaan, omdat bij tweezijn
ongemerkt de taken zijn verdeeld.
Hoewel er wel meer taken zijn die ik nu als single moet
doen, is elk proces een gewenning. En problemen, of lastige dingen worden nu
ook opgelost. Single zijn betekent ook het heft in eigen handen nemen. Het
alleen-zijn beleven kost tijd. Inmiddels ervaar ik ruimte. Vooral ruimte om
gelukkig te zijn in mijn alleen-zijn. Met alle mogelijkheden om die ruimte in
te vullen. Er is geen stilte meer.
“Wie leert lopen op eigen voeten, kan verder komen dan hij
dacht”
