Dauwtrappen
Letterlijke betekenis: “In de vroege ochtend op je blote
voeten lopen over het nog vochtige gras door de nog aanwezige dauw”. Terwijl ik hier in mijn woonkamer zit te
schrijven, tikt de regen tegen de ramen, waardoor mijn ochtendwandeling
letterlijk in het water valt. De tijd is voorbij dat ik de stoute schoenen
aantrok en gehuld in regenkledij toch op pad ging. Ik heb er geen zin meer in.
Ik wacht wel tot het droog wordt.
De laatste keer, dat ik in de heel vroege morgen met blote
voeten over het gras liep, was in het zuiden van Frankrijk tien jaar geleden. Het
was fris, maar niet zo koud zoals de temperatuur op dit moment aanvoelt. Dauw
komt in de zomer in het zuiden van Frankrijk niet zo vaak voor. Maar die nacht
had het geregend en de laaghangende wolken hingen nog tussen de heuvels. De zon
zou echter dit alles snel oplossen, want het beloofde weer een warme dag te
worden. Mijn terugreis naar Nederland stond die dag gepland. Het was een dag
van afscheid. Mijn (ons) huis verkocht en nieuwe eigenaren stonden op de
drempel van hen pensioen gerechtigde leeftijd om evenals wij van dit huis en de
omgeving te gaan genieten. Ik gunde het hen van harte, want na de eerste
kennismaking voelde het goed om het huis aan hen over te dragen. De auto tot
aan de nok toe volgepakt met de laatste spullen. Voor het definitieve afscheid liep
ik nog eens door het huis. Herinneringen aan belevenissen in mij opnemend en
tevens wensend het te willen vasthouden. Buiten was het stil, enkel het geluid
van de vogels, zelfs de krekels hielden zich nog rustig. Ik hoorde het zachte
kabbelen van het water in het bijna droge riviertje aan de overkant van de weg.
Ik trok mijn slippers uit en liep met blote voeten over het nog vochtige gras.
Ooit eens gelezen dat de dauw een magische en helende werking zou hebben. Ik
wilde vooral die verbinding met de aarde, deze plek, tot in alle vezels van
mijn lijf voelen en bewaren in mijn herinneringen. Een afscheid voor altijd.
Dauwtrappen, deze eeuwenoude traditie is vooral bekend in de
Achterhoek, Salland, Twente, Overijssel en in het Zuiden van het land. Boswachters
organiseren natuurwandelingen op de Veluwe en in de bossen. Al eerder schreef
ik hier, dat mijn roots in de regio Salland liggen, in het dorpje, toen nog niet
zo groot, Schalkhaar en later in Deventer. Als tiener, veertien jaar, zou ik
met een vriendengroepje op Hemelvaartsdag gaan dauwtrappen. Niet wandelen, maar
op de fiets naar de Veluwe was het plan. Dagen tevoren er al naar uitzien en
maar hopen dat het niet zou regenen. Het was een gure dag en al onze plannen
gingen jammer genoeg niet door. Een vriendje waar ik verliefd op was zou ook
van de partij zijn. En da het niet door ging, was wel het ergste, dat voor mijn
gevoel door het slechte weer mij moest overkomen. Hoe verliefd kun je op die
leeftijd zijn. Het jaar daarop was het stralend weer en vertrokken we om acht
uur richting de IJssel, met het pontje over en over de dijk langs de IJssel
richting Vaasen, naar Epe en tenslotte naar de watervallen in Loenen. Hilarisch,
maar ook knap vervelend was, dat een meegenomen fles Exota in de fietstas door
de koolzuur was opengebarsten. Als kind had ik met mijn ouders deze route vaak
gefietst. Dat was toen onze vakantie.
Al met al hoop ik, dat deze dag voor alle dauwtrappers toch
nog een aangename en vooral droge dag wordt.
